De stad die op palen staat

De stad Venetië in Italië is gebouwd op een groep eilandjes in een ondiepe lagune. Wie er rondloopt, ziet geen gewone straten met auto's, maar smalle kanalen waar bootjes doorheen varen. De prachtige paleizen lijken bijna rechtstreeks uit het water op te rijzen.

Hoe houden al die zware gebouwen stand op zo'n drassige bodem? Het antwoord laat zich goed begrijpen met een vergelijking. De bouwers van vroeger heiden miljoenen houten palen diep in de modder, net zoals je tentharingen stevig in zachte grond drukt om een tent overeind te houden. Op die palen legden ze een stevige vloer, en daarop bouwden ze pas de huizen. Zoals een tafel op vier poten stevig staat zolang de poten diep genoeg in de grond zitten, zo rust heel Venetië op een woud van verzonken palen.

Het bijzondere is dat die palen na al die eeuwen nog steeds niet zijn weggerot. Onder water, waar bijna geen zuurstof komt, vergaat hout namelijk veel langzamer. De palen zijn in de loop van de tijd zelfs zo hard geworden dat ze meer op steen dan op hout lijken.

Toch is de stad niet veilig voor altijd. Het water in de lagune stijgt langzaam, en de stad zakt heel geleidelijk verder weg, vergelijkbaar met een spons die langzaam volzuigt. Bij hoogwater stromen sommige pleinen onder. Daarom hebben ingenieurs grote beweegbare keringen gebouwd die de stad bij storm tegen de zee beschermen, een beetje zoals een dijk die je alleen omhoog zet wanneer het nodig is. Zo proberen mensen de bijzondere stad op palen ook voor de toekomst overeind te houden.