De stad onder de stad

Wie door de straten van de Turkse stad Derinkuyu loopt, ziet een gewoon stadje met huizen en winkels. Onder de grond verbergt zich echter iets heel bijzonders: een complete ondergrondse stad, uitgehakt in zachte rots, die wel acht verdiepingen diep gaat.

Op het eerste gezicht lijkt zo'n hol onder de grond donker en onleefbaar. In werkelijkheid was het er goed uit te houden. De bewoners hadden namelijk schachten gemaakt die verse lucht naar beneden brachten, en er waren waterputten die van bovenaf niet te vergiftigen waren. Hoewel het buiten kon vriezen of branden van de hitte, bleef de temperatuur diep in de rots het hele jaar aangenaam.

Men zou verwachten dat zo'n schuilplaats maar voor een handjevol mensen bedoeld was. Toch konden er volgens schattingen duizenden mensen tegelijk verblijven, samen met hun voorraden en zelfs hun vee. Er waren stallen, voorraadkamers en ruimtes die op scholen leken. De stad was zo gebouwd dat vijanden er nauwelijks in konden doordringen: enorme ronde stenen konden van binnenuit voor de gangen worden gerold, terwijl een aanvaller ze van buitenaf onmogelijk opzij kreeg.

Lange tijd was deze ondergrondse wereld vergeten. De ingang werd pas in de twintigste eeuw bij toeval ontdekt, toen iemand bij het verbouwen van zijn huis een muur doorbrak en een gang vond. Tegenwoordig komen er juist veel bezoekers op af. Waar de stad ooit bedoeld was om mensen te verbergen, trekt ze nu duizenden nieuwsgierige toeristen aan – precies het tegenovergestelde van waarvoor ze ooit werd uitgehakt. Onderzoekers vermoeden bovendien dat er in de wijde omgeving nog veel meer van zulke verborgen steden in de rotsen liggen die tot op de dag van vandaag nooit zijn onderzocht.