De zee waarin je niet zinkt

Tussen Israël en Jordanië ligt een meer met een vreemde eigenschap: wie erin gaat liggen, blijft vanzelf drijven. Je kunt er languit op je rug liggen en zelfs een krant lezen zonder te bewegen. Het water is zo bijzonder dat het meer de Dode Zee wordt genoemd, omdat er bijna geen leven in voorkomt.

Waarom je in dit meer niet zinkt, is goed te verklaren. Het water is namelijk extreem zout, veel zouter dan gewoon zeewater. Doordat er zo veel zout in is opgelost, is het water veel zwaarder dan zoet water. Hierdoor duwt het water een lichaam met meer kracht omhoog, zodat je als vanzelf blijft drijven.

Maar waardoor is het meer zo zout geworden? Ook dat komt door een keten van oorzaken. Het water dat de Dode Zee in stroomt, neemt onderweg kleine beetjes zout uit de bodem mee. Omdat het meer heel laag ligt, kan het water nergens meer naartoe; er is geen rivier die er weer uitstroomt. Het enige wat het water kan doen, is verdampen in de felle zon. Doordat alleen het water verdampt en het zout achterblijft, wordt het meer in de loop van de tijd steeds zouter.

Dat hoge zoutgehalte heeft nog een gevolg: bijna geen enkele vis of plant kan er overleven. Het zout onttrekt namelijk vocht aan levende cellen, waardoor gewone waterdieren er doodgaan. Toch is het meer niet helemaal levenloos. Sommige piepkleine bacteriën hebben zich juist aan het extreme zout aangepast en gedijen er prima. Voor mensen blijft de grootste verrassing dat ze er moeiteloos blijven drijven – allemaal dankzij datzelfde zout dat het meer voor de meeste dieren onleefbaar maakt.